ԱՆԴՐԱՆԻԿ ԾԱՌՈՒԿՅԱՆ

Բանաստեղծ, արձակագիր

4 հոկտեմբեր, 1913 - 23 մայիս, 1989

Ծնվել է Թուրքիայի Կյուրին գյուղաքաղաքում: 1915թ. Հայոց Ցեղասպանության օրերին զրկվել է ծնողներից: 1918-22թթ անցկացրել է Հալեպի որբանոցում: 1928թ. ավարտել է Հալեպի Հայկազյան ազգային վարժարանը: 1930-34թթ սովորել է Բեյրութի Համազգայինի Նշան Փալանջյան ճեմարանում: 1935-42թթ դասավանդել է Հալեպի Զավարյան վարժարանում: 1941թ. հիմնադրել է «Նայիրի» պարբերականը, 1946թ. խմբագրել «Արևելք» օրաթերթը: Գրողի «Եղերաբախտ քերթողներ» առաջին գործը Պետրոս Դուրյանի, Միսաք Մեծարենցի, Վահան Տերյանի, Մատթեոս Զարիֆյանի մասին է: Բանաստեղծություններում և արձակում արտացոլված են աշխարհասփյուռ հայության հույզերն ու ձգտումները, որբացած սերնդի կյանքը, վերաբերմունքը Խորհրդային Հայաստանի հանդեպ: Լույս են տեսել նրա «Մոխրաման» (1935թ.) վիպակը, «Առագաստները», «Թուղթ առ Երևան» (1945թ.) պոեմը և այլ գրվածքներ: Ավելի լայն ճանաչում է ստացել «Մանկություն չունեցող մարդիկ» (1952թ.) վիպակով, որը Երևանում հրատարակվել է 1963թ., Մոսկվայում` 1964թ. (ռուսերեն), Փարիզում` 1977թ. (ֆրանսերեն): Վիպակի շարունակությունն է «Երազային Հալեպ» (1979թ.) գիրքը: 1958թ. առաջին անգամ այցելել է Հայաստան և իր տպավորությունները գրառել «Հին երազներ, նոր ճամփաներ» (1960թ.) գրքում: «Ռուբեն Սևակ` սէրը եղեռնի մեջ» վեպի համար 1988թ. արժանացել է «Ռուբեն Սևակի հիշատակի տուն» հաստատության մրցանակին: Մահացել է Փարիզում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար