Գրիգոր Ահարոնյան

Քանդակագործ

Ավետիս Սանճյան

Բանասեր, հայագետ

Միշել Լեգրան

Կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր

Արա Վահունի

Կինոռեժիսոր

Ջուլիետա Բաբայան

Դերասանուհի

Արմեն Քոլոզյան

Գեղանկարիչ, խեցեգործ

Աստղիկ Ոսկերչյան

Գոբելենագործ

Սվետլանա Սարգսյան

Գեղանկարչուհի

Զոհրաբ Հարոյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ԲՈԳԴԱՆ ՎԵՐԴՅԱՆ

Արձակագիր

20 սեպտեմբեր, 1919 - 1 դեկտեմբեր, 1992

Ծնվել է Ադրբեջանի Թարթառի շրջանի (այժմ՝ Միր Բաշիրի) Բեգում Աարով գյուղում։ 1941թ. ավարտել է Երևանի Խ.Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը, որտեղ և դասախոսել է 1948թ-ից: Մասնակցել է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմին: 1964թ. և 1978թ. եղել է ֆակուլտետի դեկանը, 1965-69թթ` ինստիտուտի պրոռեկտորը (1973թ-ից` պրոֆեսոր)։ Գրել է պատերազմական թեմայով «Քեզ համար, Լենինգրադ» (1951թ.) և ետպատերազմյան տարիների աշխատավոր մարդու ներաշխարհն արտացոլող «Ինչպես է գալիս երջանկությունը» (1957թ.) վեպերը։ Մարդու անձնական և հասարակական հետաքրքրությունների փոխհարաբերության մասին է նրա «Լեռների որդին» (1962թ.) վեպը։ Լայն ընդունելություն է գտել «Ծաղիկներս մնացին հեռվում» (1969թ.) վեպը, որն արտացոլում է հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարը 1915-20թթ։ Իր եղերգության առաջին («Այրվող ալիքներ», 1977թ.) և երկրորդ («Երկխոսություն», 1980թ.) գրքերում պատկերել է հայ ժողովրդի ազգային վերածնունդն ու սփյուռքահայերի («Այրվող ալիքների») ձգտումը դեպի Սովետական Հայաստան։ Ուսանողության կյանքը, նոր մարդու ձեավորման պրոցեսն է արտացոլված նրա «Երրորդ կուրսը» (1975թ.) վիպակում։ Հեղինակել է նաև «Բարդ ստորադասական նախադասության շարահյուսություն» (1970թ.) մենագրությունը և լեզվաբանական այլ աշխատություններ։ Մահացել է Երևանում։

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար