Սուրեն Երեմյան

Պատմաբան, հայագետ

Լևոն Չերքեզյան

Ճարտարապետ

Հենրիկ Անասյան

Դիրիժոր, կոմպոզիտոր

Վան Հունանյան

Գեղանկարիչ

Դավիթ Քյոսայան

Դերասան, պրոդյուսեր

Հովհաննես Հաջինյան

Մնջախաղաց, պարող

Դավիթ Միրոյան

Ռեպ երգիչ, պրոդյուսեր

Ավետիք Գևորգյան

Ջութակահար

 

 

 

 

ԱՐՏՈ ՉԱՔՄԱՔՉՅԱՆ

Քանդակագործ

26 հունիս, 1933 - 1 հոկտեմբեր, 2019

Հարություն Չագմագճյան

Ծնվել է Կահիրեում: 1948թ. տեղափոխվել է Հայաստան: 1952թ. ավարտել է Երևանի Փ.Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանը, 1959թ.` Երևանի գեղարվեստաթատերական ինստիտուտը: 1975թ-ից բնակվել է Մոնրեալում: 1978թ-ից դասավանդել Է Քվեբեկի համալսարանում: 1960-ականներին առաջիններից էր, որ դիմել է քանդակաձևերի արդիականացմանը և էքսպրեսիվ կերպավորմանը: Այդ գործերից են` մոր, Կոստան Զարյանի (երկուսն էլ` բրոնզ), Առնո Բաբաջանյանի (Երանգավորված գիպս, երեքն էլ` 1965թ.), Կոմիտասի (1969թ., բրոնզ) դիմաքանդակները, «Ազատություն» (1973թ., հրակավ) հորինվածքը: Դեկորատիվ-կիրառական քանդակներից են` «Սասունցի Դավիթ», «Բերքահավաք» (երկուսն էլ` 1959թ., ջնարակ), որոնք աչքի են ընկնում ագգային քանդակաձևերի յուրօրինակ մեկնաբանմամբ: 1970-ականներից քանդակագործի արվեստում ի հայտ են եկել վերացական ձևերով ընդհանրացված խորհրդանշական գործեր` «Երկու ծավալ», «Նստած մարմին», «Ծավալ № 1» (երեքն էլ` 1975թ., գիպս), «Ուղերձ», «Անառակ որդին» (երկուսն էլ` 1990թ., բրոնզ) և գրաֆիկական շարքեր` «Սևը և ճերմակը» (1976թ.) և այլն: Մեծ համբավի է արժանացել «Կոմիտաս» (1983թ., բրոնզ, Դետրոյտ) և «Ապրիլյան հուշակոթող» (1984թ., բրոնզ, Տորոնտո) մոնումենտալ հուշարձաններով: 1960թ-ից մասնակցել է հանրապետական և միջագգային ցուցահանդեսների: Գործերից պահվում են ՀԱՊ-ում, ԺԱԹ-ում և արտասահմանյան թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում: Ն.Ստեփանյանի հետ կազմել և հրատարակել է «Միջնադարյան Հայաստանի դեկորատիվ արվեստը» (ռուսերեն, 1971թ.) ալբոմը: 1991թ-ից եղել է Կանադայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի անդամ: 2005թ. արժանացել է ՀՀ «Մովսես Խորենացի» և ՀՀ մշակույթի նախարարության ոսկե մեդալների, 2015թ.` ՀՀ Պատվո շքանշանի: Մահացել է Մոնրեալում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար