Գրիգոր Ահարոնյան

Քանդակագործ

Ավետիս Սանճյան

Բանասեր, հայագետ

Միշել Լեգրան

Կոմպոզիտոր, դաշնակահար, դիրիժոր

Արա Վահունի

Կինոռեժիսոր

Ջուլիետա Բաբայան

Դերասանուհի

Արմեն Քոլոզյան

Գեղանկարիչ, խեցեգործ

Աստղիկ Ոսկերչյան

Գոբելենագործ

Սվետլանա Սարգսյան

Գեղանկարչուհի

Զոհրաբ Հարոյան

Հաղորդավար, լրագրող

 

 

 

 

ԱՀԱՐՈՆ ՏԱՏՈՒՐՅԱՆ

Բանաստեղծ

19 սեպտեմբեր, 1887 - 31 հունվար, 1965

Ծնվել է Թուրքիայի Իզմիթի գավառի Օվագըճ գյուղում: Գյուղի նախակրթարանն ավարտելուց հետո, սովորել է Կ.Պոլսի Գատըգյուղի Մխիթարյան վարժարանում, ապա տեղափոխվել է Վենետիկի Մուրատ-Ռափայելյան վարժարան: Սահմանադրության հռչակումից հետո վերադարձել է Կ.Պոլիս, զբաղվել ուսուչությամբ: Առաջին համաշխարհային պատերազմի օրերին փախել է Բուլղարիա, 1919թ. վերադարձել է Կ.Պոլիս, 1922թ.` կրկին Բուլղարիա: Ապա անցել է Չեխոսլովակիա: Հետևել է Պրահայի համալսարանի գրական ճյուղի դասընթացներին: 1929թ. հաստատվել է Ֆրանսիայում: Աշխատակցել է «Բազմավեպ», «Մեհյան» և այլ պարբերականների: Գրական ասպարեզ է իջել 1902թ.` հաճախակի հանդես գալով պոլսահայ մամուլում: Քնարախոհական բանաստեղծություններում երգել է մարդկային վիշտը, պատկերել հակասություններով լի կյանքը` «Մագաղաթներ» (1938թ.), «Պոհեմականք» (1939թ.), «Սոսեաց անտառ» (1949թ.), «Երկներ երկիր» (1957թ.), «Բագիններուս կրակին դեմ» (1958թ.), «Կարմիր Ավետարան» (1959թ.), «Վերջին կաթիլները» (1971թ.), «Հին քերթուածներ» (1971թ.): Մահացել է Փարիզում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար