Հակոբ Մելիք

Ճարտարապետ, պետական գործիչ

Զաբել

Դերասանուհի

Գալուստ Տեր-Մկրտչյան

Հայագետ, պատմաբան, թարգմանիչ

Մկրտիչ Բարխուդարյան

Գրականագետ, թարգմանիչ, հրատարակիչ

Անդրանիկ Սողոմոնյան

Դերասան, թատերական գործիչ

Օննիկ Վոլտեր

Դերասան, բեմադրիչ

Բագրատ Թևյան

Արձակագիր, դրամատուրգ, լրագրող

Սմբատ Փանոսյան

Արձակագիր

Էդուարդ Բոյաջյան

Արձակագիր, բանաստեղծ

Անդան Էոզեր

Բանաստեղծ, գրող

Լևոն Չուգասզյան

Արվեստաբան

Անդրե Մանուկյան

Դաշնակահար, կոմպոզիտոր, ջազմեն

Վարդան Գրիգորյան

Բաս-կիթառահար

 

 

 

 

ԱՀԱՐՈՆ ՏԱՏՈՒՐՅԱՆ

Բանաստեղծ

19 սեպտեմբեր, 1887 - 31 հունվար, 1965

Ծնվել է Թուրքիայի Իզմիթի գավառի Օվագըճ գյուղում: Գյուղի նախակրթարանն ավարտելուց հետո, սովորել է Կ.Պոլսի Գատըգյուղի Մխիթարյան վարժարանում, ապա տեղափոխվել է Վենետիկի Մուրատ-Ռափայելյան վարժարան: Սահմանադրության հռչակումից հետո վերադարձել է Կ.Պոլիս, զբաղվել ուսուչությամբ: Առաջին համաշխարհային պատերազմի օրերին փախել է Բուլղարիա, 1919թ. վերադարձել է Կ.Պոլիս, 1922թ.` կրկին Բուլղարիա: Ապա անցել է Չեխոսլովակիա: Հետևել է Պրահայի համալսարանի գրական ճյուղի դասընթացներին: 1929թ. հաստատվել է Ֆրանսիայում: Աշխատակցել է «Բազմավեպ», «Մեհյան» և այլ պարբերականների: Գրական ասպարեզ է իջել 1902թ.` հաճախակի հանդես գալով պոլսահայ մամուլում: Քնարախոհական բանաստեղծություններում երգել է մարդկային վիշտը, պատկերել հակասություններով լի կյանքը` «Մագաղաթներ» (1938թ.), «Պոհեմականք» (1939թ.), «Սոսեաց անտառ» (1949թ.), «Երկներ երկիր» (1957թ.), «Բագիններուս կրակին դեմ» (1958թ.), «Կարմիր Ավետարան» (1959թ.), «Վերջին կաթիլները» (1971թ.), «Հին քերթուածներ» (1971թ.): Մահացել է Փարիզում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար