Քրիստափոր Հուսիկյանց

Գեղանկարիչ, ճարտարապետ

Ատրպետ

Արձակագիր

Աշոտ Աբրահամյան

Պատմաբան, աղբյուրագետ

Անժիկ Հակոբյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Ռաֆայել Աթոյան

Գեղանկարիչ, դերասան

Մարտին Երիցյան

Ջութակահար, վինագործ

Ալբերտ Հովսեփյան

Գեղանկարիչ

Սերգեյ Մուրադյան

Գրաքննադատ

 

 

 

 

ՆԱՂԱՇ ՀՈՎՆԱԹԱՆ

Նկարիչ, բանաստեղծ

29 հոկտեմբեր, 1661 - 28 հոկտեմբեր, 1722

Ծնվել է Նախիջևանի Շոռոթ գյուղում: Հովնաթանյան նկարիչների ընտանիքի քահանա Հովհաննեսի կրտսեր որդին է, Նաղաշ Հակոբի (աշուղ, մանրանկարիչ և գեղանկարիչ) հայրը, Հովնաթան Հովնաթանյանի պապը: Նախնական կրթությունը ստացել է հոր մոտ, այնուհետև` Ագուլիսի Սբ. Թովմա վանքի դպրոցում, որտեղ էլ կատարել է նկարչական առաջին քայլերը: Ի հայտ եկած ստեղծագործական կարողություններն ավելի ուշ դրսևորվել են նաև հաստոցային և մոնումենտալ գեղանկարչության բնագավառներում: Ճանաչվել է որպես հմուտ նկարիչ և վաստակել «Նաղաշ» (արաբերեն` զարդանկարիչ) պատվավոր տիտղոսը: Որոշ ժամանակ ապրել և ստեղծագործել է Երևանում, գրել «Գովասանութիւն Երևանայ քաղաքին» տաղը: Վրաց աղբյուրների վկայությամբ 17-րդ դարի վերջին և 18-րդ դարի սկզբին աշխատել է Թիֆլիսում, ունեցել է արվեստանոց, աշակերտներ, ստեղծել դիմանկարներ, սրբապատկերներ, դարձել Քարթլիի Վախտանգ 6-րդ թագավորի պալատական երգիչն ու նկարիչը, ձևավորել նրա նորակառույց պալատը: 1710-ականներին հրավիրվել է Էջմիածին, նկարազարդել Մայր տաճարը: Նրա գրական ժառանգության առավել հարուստ և ամբողջական ձեռագրերը պահպանվում են Երևանի և Վիեննայի Մխիթարյանների մատենադարաններում: Նրա բանաստեղծությունները գրված են սիրո, ուրախության ու խնջույքի, երգիծական ու խոհախրատական մոտիվներով: Գրել է նաև կրոնածիսական տաղեր: Օգտվել է ժողովրդական բանահյուսությունից, գրել ժամանակի ժողովրդական լեզվով: Համարվում է 17-րդ դարի հայ աշուղական պոեզիայի հիմնադիրը: Մահացել է Շոռոթ գյուղում: