ՀՐԱՉՅԱ ՍԱՐՈՒԽԱՆ

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

1 հունվար, 1947 - 8 ապրիլ, 2016

Ծնվել է ՀՀ Գուգարքի շրջանի Համզաչիման (այժմ` ՀՀ Լոռու մարզի Մարգահովիտ) գյուղում: Ավարտել է Երևանի Փ.Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանի գեղանկարչության բաժինը, ապա` Վանաձորի մանկավարժական ինստիտուտի լեզվագրական ֆակուլտետը: 1983թ. ավարտել է նաև Մոսկվայի Մ.Գորկու անվան գրականության ինստիտուտի երկամյա բարձրագույն դասընթացները: 1966թ-ից հանդես է եկել գրական կեղծանունով` իր բանաստեղծությունները տպագրելով «Կայծ» և «Ավանգարդ» թերթերում: 1978թ-ից եղել է Հայաստանի գրողների միության անդամ: 1990թ. ընտրվել է ՀԳՄ Վանաձորի բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղար, այնուհետև նշանակվել Ստեփան Զորյանի տուն-թանգարանի տնօրեն: Հրատարակվել են նրա «Եզրագրեր» (1977թ.), «Հրաշք օրեր» (1981թ.), «Վկայություններ» (1989թ.), «Այլ ժամանակներ» (1997թ.), «Աստծո առավոտ» (1999թ.), «Ի տրիտուր» (2005թ.) և այլ գրքեր: Նրա բանաստեղծությունները թարգմանվել են անգլերեն, ֆրանսերեն, ռուսերեն, գերմաներեն և բազմաթիվ այլ լեզուներով, իսկ կատարած թարգմանությունները հրատարակվել են առանձին գրքերով և անթոլոգիաներով: 1990թ-ից եղել է ՀԳՄ Լոռու մարզային բաժանմունքի պատասխանատու քարտուղարը: 1989թ. արժանացել է ՀԳՄ Ավետիք Իսահակյանի անվան, 1997թ.` ՀԳՄ ամենամյա մրցանակների, 1998թ.` ՀՀ «Մովսես Խորենացի» մեդալի, 2011թ.՝ Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործչի կոչման: Մահացել է Վանաձորում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար