Սիրանույշ

Դերասանուհի

Սարգիս Քամալյան

Բանահավաք, արձակագիր, թարգմանիչ

Լևոն Սաղաթելյան

Դրամատուրգ

Համբարձում Պերպերյան

Կոմպոզիտոր, դիրիժոր

Խաչիկ Դաշտենց

Արձակագիր, բանաստեղծ, թարգմանիչ

Գուրգեն Շահնազ

Բանաստեղծ

Նվարդ Ասատրյան

Դերասանուհի

Սերգեյ Առաքելյան

Դերասան, արվեստաբան

Արծվին Գրիգորյան

Ճարտարապետ

Տավրոս Դաշտենց

Կինոսցենարիստ, կինոգետ

Վաչագան Սարգսյան

Գրող, թարգմանիչ

Արթուր Փափազյան

Դաշնակահար

Ֆորշ

Երգիչ, երգահան

Էդուարդ Քալանթարյան

Մարզական մեկնաբան

Դավիթ Գրիգորյան

Կիթառահար

Հասմիկ Վերդյան

Դերասանուհի

Առաքել Մաղաքյան

Թավջութակահար

 

 

 

 

ՎԱՂԱՐՇԱԿ ՆՈՐԵՆՑ

Բանաստեղծ

13 սեպտեմբեր, 1906 - 20 հունվար, 1973

Վաղարշակ Երիցյան

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Սասունիկ գավառի Շենիկ գյուղում։ Նախնական կրթությունն ստացել է Շենիկի և Իշխանաձորի դպրոցներում։ Հայոց ցեղասպանությունից (1915թ.) հետո՝ ապաստանել է Անդրկովկասի տարբեր որբանոցներում։ Սովորել է Թիֆլիսի հայկական գիմնազիայում և Ներսիսյան դպրոցում։ Նրա առաջին բանաստեղծությունը լույս է տեսել 1917թ., Թիֆլիսի «Հայաստան» թերթում։ Իսկ առաջին ժողովածուն՝ «Օրերի ճամփին», լույս է տեսել 1925թ. և արժանացել Հայաստանի լուսժողկոմատի գրական մրցանակին։ Մասնակցել է Եղիշե Չարենցի ղեկավարած «Նոյեմբեր» գրական միության ստեղծման աշխատանքներին: Այդ միության մատենաշարով և Ե.Չարենցի խմբագրությամբ 1926թ. լույս է տեսել նրա «Իրիկուն (կենցաղապոեմ)» գիրքը։ Այս և հաջորդ ժողովածուներում՝ «Երկրորդ գիրք» (1930թ.), «Լիրիքական ֆրոնտ» (1932թ.), «Բանաստեղծություններ» (1936թ.), իշխում են երկրի վերակառուցման ու նոր մարդու հոգեբանության մոտիվները։ Փորձել է գրականություն բերել նոր կյանքին բնորոշ տրամադրություններ ու պատկերներ։ Ստալինյան ռեպրեսիաների հետևանքով 1937թ. խորհրդային իշխանությունները Երևանում նրան անհիմն ձերբակալել են և մեղադրանք առաջադրել «հակահեղափոխական, հակախորհրդային, ազգայնամոլական գործունեություն» ծավալելու համար: 17 տարի անցկացրել է աքսորավայրում, 1954թ. արդարացվել է և վերադարձել Երևան: «Գիրք քնարական» (1954թ.), «Ճանապարհներ» (1956թ.), «Իմ աշխարհը» (1958թ.), «Դարերի ավանդ» (1968թ.) և այլ գրքերում լայնացել է բանաստեղծի թեմատիկան։ Վահրամ Ալազանի հետ կազմել ու խմբագրել է արևմտահայ մի քանի գրողների երկերի ժողովածուներ («Արևմտահայ բանաստեղծներ», 1930թ., Մ.Մեծարենց, «Երկերի լիակատար ժողովածու», 1934թ., Ա.Չոպանյան, «Երկեր», 1966թ., Պ.Դուրյան «Տաղեր», 1967թ. և այլն), կազմել է Սովետական Հայաստանի հասարակական-քաղաքական մշակութային կյանքի տարեգրությունը («Տասներկու տարի», 1933թ.)։ Հայ գրականության անցած ուղու մասին ուշագրավ փաստեր է պարունակում գրողի «Հուշեր և արձագանքներ» (1968թ.) հուշագրությունը։ 1934թ-ից եղել է Հայաստանի գրողների միության անդամ։ 1967թ. արժանացել է Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործչի կոչման: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար