ԴԱՎԻԹ ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ

Բանաստեղծ, թարգմանիչ

17 փետրվար, 1945 - 18 հուլիս, 2016

Դավիթ Հովհաննիսյան

Ծնվել է 1945թ. փետրվարի 17-ին, Երևանում: Եղել է արձակագիր Հրաչյա Հովհաննիսյանի որդին, դերասանուհի Թամար Հովհաննիսյանի եղբայրը: 1968թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետը: Աշխատել է Հայաստանի պարբերական մամուլում, «Հայֆիլմ» կինոստուդիայում, անտիկ և արտասահմանյան գրականության պատմություն է դասախոսել Հայաստանի մի շարք բուհերում: 1980-90թթ հայկական հեռուստատեսությունում, որպես հեղինակ, վարել է «Նորք» ամենամսյա գրական հանդեսը: 1979թ-ից եղել է գրահրատարակչական ասպարեզում: 1991-99թթ եղել է «Արևիկ» հրատարակչության տնօրենը, 1999թ-ից՝ տնօրեննրի խորհրդի նախագահը, 1999-2003թթ` ՀՀ Ազգային Ժողովի 2-րդ գումարման պատգամավոր: Գրել սկսել է վաղ պատանեկան տարիքից, 1965թ-ից տպագրվել է: Նրա ստեղծագործությունները մշտապես եղել են քննադատության և ընթերցողների ուշադրության կենտրոնում: Հեղինակել է շուրջ 25 բանաստեղծական, մանկական և թարգմանական ժողովածուներ, հրապարակախոսական և քննադատական հոդվածներ, էսսեներ, ռադիոպիես (ռուսերեն), թարգմանական գրքեր (ռուսերենից և անգլերենից): Հայտնի են «Մեզանից հետո ուժեղ ու հաղթանդամ», «Քաղաքային ձմեռ», «Հավերժական հայը» և այլ բանաստեղծություններ: Հեղինակել է նաև մանկական գրքեր («Պստիկ է, բայց ճստիկ է», 1981թ.): Կատարել է թարգմանություններ լիտվացի բանաստեղծ Մարցինկյավիչյուսից և աֆրո-ասիական, մերձբալթյան, ռուս, ուկրաինացի, ամերիկյան դասական բանաստեղծներից: Ռուսերենով և անգլերենով թարգմանաբար լույս են տեսել նրա բանաստեղծական երեք ժողովածուները, ծավալուն շարքերով մշտապես ներկայացվել է հայ պոեզիայի օտարալեզու անթոլոգիաներում: 1975թ-ից եղել է Հայաստանի գրողների միության անդամ: 2010թ. արժանացել է Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործչի կոչման, 2015թ.՝ ՀԳՄ Ավետիք Իսահակյանի անվան մրցանակի: Մահացել է Երևանում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար