Ստեփանոս Ռոշքա

Բառարանագիր, եկեղեցական, մշակութային գործիչ

Հովհաննես Քարամյան

Քանդակազարդող

Գրիգոր Քեշիշյան

Արձակագիր, թարգմանիչ

Հակոբ Նորունի

Բանաստեղծ, արձակագիր, դրամատուրգ

Սարգիս Սարգսյան

Քանդակագործ

Գեորգի Գյոդակյան

Երաժշտագետ

Բելա Հովնանյան

Բալետի արտիստ, պարուսույց

Լենդրուշ Ալոյան

Բանասեր, լրագրող

Ասատուր Պզտիկյան

Գեղանկարիչ, գրաֆիկ

Գենադի Մելքոնյան

Կինոռեժիսոր

Անահիտ Քոչարյան

Դերասանուհի

Իրինա Մկրտչյան

Գեղանկարչուհի, գրաֆիկ

Արման Նշանյան

Դերասան, օպերային երգիչ

 

 

 

 

ՀԱՄԱՍՏԵՂ

Արձակագիր

26 նոյեմբեր, 1895 - 26 նոյեմբեր, 1966

Համբարձում Կելենյան

Ծնվել է Արևմտյան Հայաստանի Խարբերդի գավառի Փերչենճ գյուղում: Իր գրական ծածկանունը հորինել է՝ վերցնելով իր և հարազատ եղբայրների (Աստուր, Եղիա) անունների առաջին վանկերը։ Նախնական կրթությունն ստացել է ծննդավայրի դպրոցում, ապա ուսանել Մեզիրե քաղաքի Կեդրոնական վարժարանում: 1911թ. ավարտել է վարժարանը և դասավանդել գյուղի դպրոցում։ Առաջին բանաստեղծությունները տպագրվել են «Փյունիկ» հանդեսում: Եղել է ՀՅԴ կուսակցության անդամ: 1913թ. տեղափոխվել է ԱՄՆ և սովորել Կոլումբիայի և Հարվարդի համալսարաններում: Երբեք չի մոռացել հայրենի գյուղի հիշատակները, որոնք հետագայում կենդանություն են ստացել նրա երկերում: Հայտնի են նրա «Գյուղը» (1924թ.) և «Անձրևը» (1929թ.) պատմվածքների ժողովածուները, որոնք վարպետորեն պատկերում են հայ գյուղը: 1950-60-ական թթ լույս են տեսել նրա «Սպիտակ ձիավորը» (հ.1-2, 1952թ.) վեպը, «Քաջ Նազար» խորագրով երգիծական ու հումորիկ կարճ պատմվածքները (1955թ.), «Աղոթարան» (1957թ.), «Այծետոմար և ուրիշ բանաստեղծություններ» (1960թ.), «Պատմվածքներ և հեքիաթներ» (1963թ.), «Առաջին սերը» (1966թ.) ժողովածուները: Ունեցել է հոռետեսական և միստիկ տրամադրություններ: Նրա ստեղծագործությունների հերոսը ազգային մեծ երազանքով ապրող հայ մարդն է, որի համար սուրբ են հողը, աշխատանքի ու արարման՝ պապերից ժառանգած օրենքները: Գրողը նախ և առաջ պատմում էր իր տեսածն ու ապրածը և ապրեցնում ընթերցողին իր հերոսներով, որոնք ազնիվ ու շիտակ, աշխատասեր ու բարի հայ մարդիկ են, բայց գտնվում են խավարի ու բռնակալության տակ: 1966թ. Նյու Յորքում իր ծննդյան տարեդարձին նվիրված հանդիսավոր երեկոյի ժամանակ հանկարծամահ է եղել հենց ամբիոնի մոտ, թաղված է Բոստոնում: