ԽԱԺԱԿ ԳՅՈՒԼՆԱԶԱՐՅԱՆ

Արձակագիր, գրականագետ

11 օգոստոս, 1918 - 22 դեկտեմբեր, 1995

Ծնվել է Երևանում: 1941թ. ավարտել է Երևանի պետական համալսարանը: 1941-45թթ մասնակցել է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմին: 1950թ-ից եղել է ՀՀ ԳԱ Գրականության ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող: Ստեղծագործություններում անդրադարձել է Հայրենական մեծ պատերազմին` «Ոսկի որոնողները» (1964թ.), «Պատվո քարը» (1970թ.), «Չուղարկված նամակներ» (1975թ.), «Գիրք անակնկալ» (1985թ.) ժողովածուներ, «Ինչ-որ տեղ վերջանում է հորիզոնը» վեպ (1966թ.), «Նռանի» պատմավեպ (1971թ.): Գրել է նաև մանուկների և պատանիների համար «Լավ ճանապարհորդներ», «Օրերի ճանապարհը», «Մեռած աշխարհի ակամա բնակիչները», «Սինանտրոպ-պիտեկանտրոպ», «Հետքեր գետնի վրա և գետնի տակ» ստեղծագործությունները: Գրականագիտական աշխատություններից են` «Վախթանգ Անանյան» (1963թ.), «Աթաբեկ Խնկոյան» (1968թ.), «Հայ քննադատական միտքը 1920-ական թվականներին» (1971թ.): 1972թ. ստացել է բանասիրական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան և պարգևատրվել ՀՀ Պետական մրցանակով: 1985թ. արժանացել է Հայաստանի մշակույթի վաստակավոր գործչի կոչման: Մահացել է Երևանում, թաղված է ՀՀ Օշական գյուղում:

ԲԱԺԻՆՆԵՐ


ՄԱՍՆԱԿՑԻՐ ՔԱՍԹԻՆԳԻ


Նկարահանման փորձ
Կցել նկար